Αγαπημένε μας Νίκο, δύο λόγια ευγνωμοσύνης, ως ένα ελάχιστο ευχαριστώ για την καθοριστική συμβολή σου -μαζί με τον Αλέκο- στη δημιουργία της ταινίας μας «ΜΕΤΑΞΑ: ακούγοντας τον χρόνο». Την πίστεψες από την πρώτη στιγμή και, στη συνέχεια, με τη χορηγία της η ΕΟΠΕ έδωσε τη δυνατότητα να υλοποιηθεί. Και δύο λόγια βαθιάς εκτίμησης και θαυμασμού…

Επίκαιρα ανεπίκαιρα .  Θυμηθείτε : Οι καιροί ού μενετοί.   Οι τωρινοί  απόγονοι της , έκαναν ένα βήμα παραπάνω. Προχώρησαν, εξελίχτηκαν σε Μακρυχέρηδες και  Κοντοπόδαρους. (1α)  Συγχωριανοί και συγγενείς τελικά, τέλος και η βεντέτα μεταξύ τους- όπως στην ταινία – έκτοτε ομονοούν, αλλά όπως και να έχει, κάτι τους κυνηγάει. Δύσκολα ξεφεύγεις από το παρελθόν.…

Στο εμβληματικό πρώην  Δημοτικό νοσοκομείο η Ελπίς, νυν Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αντώνης Τρίτσης, με πολλή συγκίνηση – εκεί έκανε ειδικότητα ο πατέρας του Σωτήριος Αρδαβάνης – έγινε η παρουσίαση της τελευταίας ποιητικής  συλλογής  του Αλεξάνδρου Αρδαβάνη : Ιμάντες και Μέτα-Ποιητές.  Εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα 2025.      Στην εισαγωγική ομιλία από τον υπογράφοντα – που δεν είναι ποιητής…

Αλήθειες. Αληθινές; ή μήπως ψεύτικες Λοιπόν, let’s draw the curtain/blinds and mind our step. Τώρα τι κρύβεται πίσω από τη κουρτίνα, ρωτήστε τo θίασο Metaxact. Την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του νοσοκομείου  Μεταξά και γνωρίστε την πρόσφατή  της εκδήλωση. Περισσότερα στην στήλη αφιερώματα, των Νέων της ΕΟΠΕ. Ελλείψεις ειδών σε συνδυασμό με άλλες ανεπάρκειες, η συνέχεια…  Αυτή…

Ας αρχίσουμε από την μέση. Από το μεσαίωνα. Μέχρι τότε – αφήνω στην άκρη τα Ασκληπιεία του αρχαίου κόσμου – οι αρχέγονες μορφές νοσοκομείων, όπως : η  Βασιλειάδα του Μεγάλου Βασιλείου στη Καισάρεια,  η Μονή Παντοκράτορος  στην Κωνσταντινούπολη (1), το  Hôtel-Dieu στο Παρίσι, ήταν εστίες για τους άπορους. Δεν ήταν τεχνοκρατικά ιδρύματα και δεν θα μπορούσαν να…

Σε μια σημερινή  αναδρομή. Δικαιολογία για την κινηματογραφική καταγραφή: τις ακολουθίες των εικόνων (σεκάνς), τα σχόλια και τα σχολιανά Εικ 1 . Τίτλος : Η μέρα μικραίνει και το ψιλόβροχο σου τρώει την ψυχή (1). Υπότιτλος: Μόνη παρηγοριά οι φίλοι. Τι έχεις αδερφέ μου; Μίλα. Έλα, βγάλτο από μέσα σου. Μμμμμ.  Μμμμμ Μίλα μας ρε, μας έβγαλες την ψυχή. Μην τα μασάς.  Ναι ρε συ. Τα μασάω και φτύνω τα κουκούτσια.  Δεν αντέχω άλλο.…

Οι συν-λειτουργoί & η εμπλοκή. Ένα case report. Πρωινό Δευτέρας. Α’ παθολογική, 3ος όροφος ΜΕΤΑΞΑ. Ετοιμασία για την επίσκεψη γραφείου  – ανασκόπηση συμβάντων του Σαββατοκύριακου και προγραμματισμός  εβδομάδος. Ακολουθεί η  παρά  τῇ κλίνῃ  του ασθενούς, επίσκεψη των 32 νοσηλευομένων. Στο κληρονομημένο γραφείο με θέα τον Σαρωνικό,  σκαλίζω κάτι χαρτιά και χτύπημα στην πόρτα: Eίστε ο διευθυντής;  Μάλιστα.  Έχετε…

Σήμερα γυρίζουμε πενήντα χρόνια πίσω. Το βράδυ της εισβολής, στο λιμάνι Λακί στη Λέρο. Ο σκοτεινός όγκος του Vergina express με σβηστά φώτα – με τον φόβο του τουρκικού στόλου – σέρνεται αργά μέσα τα άγρια μεσάνυκτα στην  αφεγγάριαστη νυχτιά, προς την προκυμαία. Γιγάντιο τέρας, το περιμένει  το σιωπηρό πλήθος των «παγιδευμένων» τουριστών. Αγωνία των…

Δεν είναι δικός μου ο υπότιτλος. Τον δανείζομαι από ξυλαποθήκη στο Μοσχάτο. Υπάρχει και ένα σημείωμα στην πόρτα : Κόβουμε ξύλα ακριβώς στα μέτρα σας. Πράγματι. Ήρθεν η ώρα σας (1). Ο Βιτσέντζος Κορνάρος το είπε αλλιώς : Ήρθεν η ώρα και ο καιρός. Όπως και να έχει,  τέλος. Μας πήρανε μέτρα και  ήγγικεν η ώρα. To μέλλον όμως άδηλον.…