Στο εμβληματικό πρώην Δημοτικό νοσοκομείο η Ελπίς, νυν Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αντώνης Τρίτσης, με πολλή συγκίνηση – εκεί έκανε ειδικότητα ο πατέρας του Σωτήριος Αρδαβάνης – έγινε η παρουσίαση της τελευταίας ποιητικής συλλογής του Αλεξάνδρου Αρδαβάνη : Ιμάντες και Μέτα-Ποιητές. Εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα 2025.
Στην εισαγωγική ομιλία από τον υπογράφοντα – που δεν είναι ποιητής – αλλά : είναι στιχάκι της στιγμής… δόθηκε η τωρινή ατμόσφαιρα της ογκολογίας που επώασε αυτό το βιβλίο. Δεν ξεφεύγουμε βέβαια εύκολα από το παρελθόν που μας κοιτάει και του τρέχουνε δάκρυα, ενώ σε κάποιον άλλο του τρέχουνε τα σάλια. Απτόητος ιππότης o ποιητής; ξιφουλκεί εναντίον γνωστών και αοράτων εχθρών.
Αδύναμοι εμείς, δεν τον αντέχουμε πάντα.
Σταθήκαμε όμως πολύ στο μετέωρο του ερώτημα : Υπάρχει επιστροφή; Ποίημα της σελ. 115. Δείτε το
Το βιβλίο αφηγείται γενικά μια πορεία που μιλάει πολύ, στον ομότεχνο.
Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου ξεχωρίζουν, είναι διδαχές και παραινέσεις στους νεότερους Ασκληπιάδες /Ασκληπιάζουσες. Άραγε ι δόκιμοι όροι για την WOKE;
Πάμε μερικά χρόνια πίσω : Παιδιά μου δυο πράγματα έκανε ο Χριστός, θεράπευε και δίδασκε. Ευλογημένοι όσοι φοράνε τα δυο ράσα. Αναφώνησε ιερωμένος στην κατακόμβη της Στοάς Βιβλίου στην Αθήνα, με την ίδια αφορμή (2).
Υπάρχει Ελπίς (3); ένα άλλο εναγώνιο ερώτημα των οριζοντιωμένων προς τους ορθίους. Αυτό στοιχειώνει μέσα στους θεράποντες.
Οι Άλλοι είναι άλλοι, που είμαστε εμείς; Στο σύνολο του, ένα δυσβάσταχτο βάρος – ένας σάκος μπροστά μας δικός μας και ένας πίσω των άλλων – αξιοπιστίας δεδομένων. στατιστικής, τεχνητής νοημοσύνης, κατευθυντηρίων γραμμών, της αγοραίας big pharma, των ανθρωπιστικών τεχνών και η ιατρική των αποφάσεων μέσω των αξίων του ασθενούς, της κοινωνικής αλληλεγγύης στην διάθεση δημοσίου χρήματος, της αφήγησης, της συμπόνιας, της συμμετοχικής απόφασης.
Δείτε τι μας άφησε ο Αίσωπος (4α).
Κάτι άφησε για το Εμείς και ο Μακρυγιάννης. Πάμε και στο τώρα με την φωνή του Μάνου Κατράκη στο Προφητικόν του Οδυσσέα Ελύτη : Εξόριστε ποιητή στον αιώνα σου λέγε τι βλέπεις;
Ο Αλέξανδρος απαντά : Βλέπω το άγγιγμα των ασθενών να γίνεται ποινικό αδίκημα.
Το κοίταγμα στα μάτια, αργεί ακόμη.
Έρημη κλινική εξέταση.
Και το έσχατο υπαρξιακό ερώτημα: Και μετά και μετά ; Τι και μετά.; Τι γίνεται στο τέλος. τέλος, βρε παιδί μου;
Για τους γιατρούς, μας το μαρτύρησε πάλι ο Αίσωπος, στο ιατρός άτεχνος (4β): οι καλοί γιατροί πάνε στο Άδη.
Το Μαρτύριο του Σταυρού ας είναι παρηγοριά μας.
Ένα ανθέμιο:
Οncology is an art which suffers from overscientification (5).
Κάι κάτι σαν αντίδωρο, καρφιτσωμένο πάνω στο πέτο του Αλέξανδρου από τον Ν.Π.Α.Κ
Πότε ιππότης δον Κιχώτης
πότε Ρομπέν των δασών,
προστάτης πασών των ασθενών
παραστάτης ως δάσκαλος νεαρών γιατρών,
έχεις καταλάβεις ήδη το του Άδη το παιγνίδι
και έχεις παραλάβει της ζωής μας το ψαλίδι.
Αλλά σε λίγο θα κάνεις πάσο
και θα αφήσεις το άσπρο ράσο
Πρόσεχε, εδώ είναι Ηλίου πόλη, της Αττικής νταμάρι
όπου ασκούνται μαστιγωτές ξένοι φαντάροι
με βούρδουλες, βρισιές και ιμάντες.
Σε μαύρο σκοτάδι κατράμι, λούφαξαν οι μάγκες
τώρα χωμένοι στη σιωπή, πίσω από βαρείες μπάντες.
Βάσανα..
Κάτι φωνές ακούστηκαν από τα πίσω καθίσματα:
Θάρρος βρε, Ατρόμητοι Μπερμπάντες.
Αυτά την 7η Νοεμβρίου 2025. Ήταν και ημέρα απεργίας των νοσοκομειακών γιατρών, της ΟΕΝΓΕ.
Στις 5 ήταν της Αγίας Επιστήμης (είχε μαρτυρικό θάνατο) και του συζύγου της Γαλακτίωνος.
ΥΓ. Με τον τρόπο του Αισώπου: Κάκιστα όντα, των νοσοκομείων ημών εμπιπραμένων, υμείς αδωνίνζετε.
- Ώρες περισυλλογής και ξυγγραφής για ποιητές και όχι μόνο. Ο τίτλος είναι δάνειο παράθεμα, ένα ποίημα από την τελευταία ποιητική συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη : Τα Ελεγεία της Οξώπετρας*. Εκδόσεις Ίκαρος Αθήνα 1991.
* Ακρωτήρι της Αστυπάλαιας. - Ευχές από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο την 15η Ιανουαρίου 2016, στην Στοά Βιβλίου σε παρουσίαση του βιβλίου του π. Αδαμαντίου Αυγουστίδη, ψυχιάτρου: Συντροφεύοντας το άνθρωπο που νοσεί. Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2015.
- Κατά τον Δ. Σαββόπουλο : δεν υπάρχει ελπίς στην Ελλάδα ζεις.
- 4α.β. Αισώπειοι Μύθοι. Εισαγωγή , μετάφραση, σχόλια : Θ. Γ. Μαυρόπουλος . Εκδόσεις Ζήτρος, Αθήνα 2005.
- Gianni Bonadonna (1934-2015). Ιταλός ογκολόγος της εποχής της εξελιγμένης χημειοθεραπείας: Farmorubicin αντί Αdriamycin. Περάσαμε στην στοχευμένη, την ανοσοθεραπεία, την γενετική . Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε σήμερα.
